KRIO JE KADA DAJE NOVAC NJIMA, A JOVANKA SE ŽALILA DRUGIMA: “Moram mu i šlic zakopčavati!” ISPLIVALE TAJNE TITOVOG BRAKA

Isplivao je skrivan, ogroman dokument iz Predsedništva SFRJ, a koji se tiče Tita i Jovanke i prave prirode njihovog odnosa. “Bijela knjiga Jovanke Broz” između ostalog govori i o tračevima koje je Jovanka širila o svom suprugu.

Loading..

“Uživala je i povjerenje druga Tita i prelazila preko njegovih šala ili primjedaba na njen račun. U punoj mjeri se angažovala u izvršavanju programa i obaveza u zemlji i inostranstvu, doprinosila stvaranju ugodne atmosfere prilikom raznih priredbi i nastojala da se programi čine raznovrsnim i zanimljivijim. Isto tako, doprinijela je i podizanju standarda opreme i inventara u rezidencijama, kao i poboljšanju kvaliteta menija i kulturno-umjetničkog programa. Međutim, u tom pogledu se počelo i pretjerivati, naročito u nastojanjima da se koriste i neka nova saznanja iz drugih zemalja. Jovanka Broz je, od izražavanja poštovanja prema ličnosti Predsjednika Republike i posvećivanja pune pažnje u toku prve dve dekade braka, počela da izražava i određene skepse prema drugu Titu u vrijeme pogoršavanja odnosa, počev od toga da se on ne slaže sa mnogim stvarima koje rade njegovi najbliži saradnici, da o tome njoj govori i da nema više snage da se bori.

FOTO: MARINA LOPIČIĆ, PROFIMEDIA

Situacija se od 1973. godine izmijenila i Predsjednik Republike je bez Jovanke Broz primao članove svoje porodice, uključujući unuke i praunuke u Bijelom dvoru i zadržavao na ručku, uoči ili na sam dan rođendana. Tim povodom, Predsjednik Republike je uz pomoć Protokola ili ličnog sekretara određivao i prigodne poklone. Takođe je u odvojene posjete primao sinove Žarka i Mišu, koje je povremeno i finansijski pomagao. Davao im je, u tim prilikama, i manje lične poklone bez znanja Jovanke Broz.

Aleksandar Šokorac iznosi da se Jovanka Broz, pored svakodnevnog upozoravanja ljekara da se zdravstveno stanje Predsjednika Republike pogoršava i da mu treba obezbijediti pojačanu ljekarsku njegu i smanjiti programe aktivnosti, tome protivila, posebno stvaranju adekvatne ljekarske ekipe i to, prije svega, od vojnih ljekara. Kada je kasnije, na insistiranje državnog i partijskog rukovodstva, ljekarska ekipa formirana, Jovanka Broz je stalno izražavala sumnju u njihov kvalitet. Predsjednik Republike je u pojedinim periodima bio bez kuhara, jer je Jovanka Broz odbacivala sve predložene kandidate za ovaj posao, pa su hranu za Predsjednika Republike pripremali dežurni ljekari i medicinski tehničari, ili je donošena iz “Metropola” ili “Kluba poslanika”. Predsjednik Republike je, takođe, nekoliko puta ostao i bez ostalog kućnog osoblja u Beogradu i na Brionima, jer je osoblje iz tih rezidencija, tako reći, “preko noći”, bilo otpušteno po naređenju Jovanke Broz. Naglašava da je u ovakvim slučajevima reagovao i upozoravao Jovanku Broz na, zakonsku i ljudsku, neodrživost ovakvih postupaka, kao i na posljedice na ugled rezidencija (traženje zaposlenja za otpuštene radnike iz rezidencija i njihovo ljudsko raspoloženje).

Ivan Mišković iznosi da je interesovanje Jovanke Broz bilo takvog karaktera da je prelazila okvire normalne znatiželje za određena zbivanja i događaje. “Ona je htela i činila sve da baš sve zna”, a bila je u mogućnosti da zna mnogo više nego i pojedinci iz političkih vrhova. Nastojala je da dozna sve o čemu je Predsjednik Republike referisano, otvarala je sporedna vrata i prisluškivala, a po nekim indikacijama čak je bila postavila prislušne uređaje kako bi pratila referisanja i razgovore koji su vođeni u Kabinetu Predsjednika Republike. Kao ilustraciju, navodi da se Predsjednik Republike, ne jedan put, dizao sa stolice, odlazio do sporednih vrata svog Kabineta i ljutito ih zatvarao (lupio) koja bi ona odškrinula i naslonila na njih uho u pokušaju da čuje o čemu se razgovara.

FOTO: PROFIMEDIA

“I ŠLIC MORAM DA MU ZAKOPČAVAM”

Mišković, takođe, iznosi da je Jovanka Broz nastojala da sebe prikaže kao mučenika u rezidenciji i kao ličnost koja na svojim leđima nosi teret državnih poslova, kojoj treba sve referisati da bi mogla da “pomaže” Predsjedniku Republike u vođenju državne politike. To je nastojala da iskaže prema svima, pa je tako jednom prilikom generalu Valteru (za vreme posjete Predsednika Republike Indiji) otprilike rekla: “Ja sam ta koja sve vodim, šta on više može, on je star, ja mu moram čak i šlic zakopčavati…”.

Ivan Mišković, takođe, iznosi da mu je Predsednik Republike u više navrata govorio da je Jovanka Broz agresivna, egoistična, gruba – “da je trebala biti predradnik u rudnicima dijamanata u Južnoj Africi, gdje se bičem šibaju kopači…” i da je Predsjednik republike preko njega davao novac svojoj unučadi i molio ga da vodi računa da to ona ne sazna”.

 

Izvor: SB

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*