Štitnjača uzrokuje tjeskobu, panične napadaje i depresiju

Kod usporenog se rada štitnjače često javljaju umor, bezvoljnost i pospanost, a njezin ubrzani rad mogu karakterizirati anksioznost i napetost, nemir i jaka tjeskoba.

U kliničkoj praksi ljudi se već kod prve epizode s depresivnim smetnjama ili visoke anksioznosti upućuju na laboratorijsku kontrolu razine hormona štitnjače, kaže dr. med. Anamarija Milun, psihijatrica iz Neuropsihijatrijske bolnice “Dr. Ivan Barbot” Popovača.

Loading..

Psihičke smetnje i neuroendokrini sustav, nastavlja, u neraskidivoj su vezi. Hipotireoza (smanjeno lučenje hormona štitnjače) i hipertireoza (pojačano lučenje hormona štitnjače), dva najčešća poremećaja štitne žlijezde, imitiraju anksiozne poremećaje ili depresiju.

Koliko su hormoni štitnjače važni za funkcioniranje organizma govori i činjenica da se kod depresivnih ljudi koji imaju normalne razine tih hormona nekad uvodi i dodatna terapija hormonima štitnjače (tiroksin), koji ih podiže iz “tame”. No smetnje se u slučaju hipotireoze razvijaju postupno i zato ih je teško prepoznati.

– Smanjena aktivnost štitne žlijezde vodi u gubitak interesa za svakodnevne aktivnosti udružen s kroničnim umorom i bolovima. Dolazi do gubitka apetita, sniženog raspoloženja i gubitka zadovoljstva pa sve do depresije s psihotičnim elementima. U ekstremnim slučajevima smetnje se mogu prezentirati kao sindrom demencije s dezorijentacijom, dezorganiziranim ponašanjem, smetenošću, kognitivnim zakazivanjem, zaboravljivošću, a ako traju predugo, mogu dovesti i do trajnog oštećenja mozga. Kod djece može dovesti do poremećaja razvoja središnjeg živčanog sustava i ozbiljnih oštećenja mozga, odnosno usporenja i poremećaja sveukupnog psihomotornog razvoja – objašnjava dr. Milun.

Produljeni stres i emocionalne traume često su bitni faktori koji prethode razvoju hipertireoze, a emocionalna labilnost i uznemirenost su posljedica te početne faze tiroidne hiperaktivnosti, prije potpune manifestacije hipertireoze.

– U slučaju hiperaktivne štitne žlijezde, uz tjelesne simptome, oboljeli pate od izrazite anksioznosti, stalne zabrinutosti, nemira i dezorganiziranog ponašanja. Prisutna je i osjetljivost na buku, a često imitira i simptome anksioznog poremećaja, socijalne fobije i paničnog poremećaja – kaže dr. Milun.

Fotolia | Autor: Fotolia

Objašnjava da raspoloženje može varirati od izrazito povišenog s nemirom i impulzivnošću, nesanicom, pa do druge krajnosti, kad stalna tjelesna hiperaktivnost, psihička napetost i anksioznost dovode do osjećaja potpune iscrpljenosti, malaksalosti i manjka energije.

 

Izvor: 24sata.hr

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*